Geceleri Taksinin İçinde Başlayan Yolculuk

Ben Ramazan, 45 yaşındayım. 20 yıldır İstanbul'da taksi şoförüyüm. Geceleri çalışırım, gündüzleri uyurum. Bu düzen içinde bahis hayatıma girdi. Taksi şoförlüğü yalnız bir meslek. Gece boyunca müşteri alırsın, ama konuşmalar kısadır. Saatlerce tek başınasın. 2017'de bir gece durakta beklerken telefonda bahis sitesi reklamı gördüm. 50 lira yatırdım. O gece müşteri yoktu, vaktim boldu. Kazandım, 180 lira. Sonraki geceler tekrar oynadım. Müşteri bekleme sürelerim bahisle geçmeye başladı. Trafikte kırmızı ışıkta bile hızlıca kupon yapıyordum. Kaybetmeye başladığımda sinirleniyordum. Öfke kontrolüm bozuldu. Bazen müşterilere bağırıyordum. Şikayet geldi, şirket uyardı beni. 2019'da evden ayrı yaşamaya başladım. Eşimle sorunlar yaşıyorduk. Bahisten dolayı parayı eksik getiriyordum. 2020'de borçlarım 150 bin lirayı buldu. Tefeciye borcum vardı, her gün arıyorlardı. İşe gitmek istemiyordum ama mecburdum. Bir gece tefeciler durakta beni buldu. Dayak yedim, burnum kırıldı. O gün hastaneye gittim. O günden sonra kardeşime anlattım her şeyi. Babam emekli maaşını, kardeşim birikimini verdi, borcu kapattık. Şimdi işime devam ediyorum. Ama artık telefonumda bahis uygulaması yok. Gece müşteri yoksa kitap okuyorum. Hâlâ o geceler aklıma geliyor. Taksinin içinde tek başına, kırmızı ışıkta kupon yaptığım anlar. O zamanlar eğlence sanıyordum. Şimdi anlıyorum ki, yalnızlığımı bahisle doldurmaya çalışıyormuşum. Bugün geceleri taksinin i̇çinde başlayan yolculuk bana kontrolü hangi koşullarda kaybettiğimi hatırlatıyor. Maddi taraf hemen düzelmedi ve güvenin geri gelmesi zaman aldı. Bu kez söz vermek yerine harcamalarımı ve zorlandığım anları açıkça paylaşmaya çalıştım.