Ruletteki O Yeşil Kutucuk Neden Orada?

Rulet bakışta dünyanın en adil oyunu gibi durur. Kırmızı ya da siyah, yazı ya da tura kadar basit. Yarı yarıya, değil mi? İşte ruletin bütün hilesi bu cümlenin içinde saklı: aslında hiçbir zaman tam yarı yarıya değildir.

Çarka iyi bak. Kırmızı ve siyahların arasına sıkışmış bir tane yeşil kutucuk vardır, sıfır. Bazı masalarda iki tane bile olur. O yeşil kutucuk süs değil. Kırmızıya oynadığında sıfır geldiğinde de kaybedersin, siyaha oynadığında sıfır geldiğinde de. Yani aslında karşında 18'e 18 değil, 18'e 19 bir tablo var. O minicik fark, gece boyunca, hafta boyunca, ay boyunca hep aynı cebe akar.

Bir de şu meşhur sistemler vardır hani. Kaybedince ikiye katla, sonunda mutlaka kazanırsın diyen kesin kazanç yöntemleri. İlk bakışta kusursuz görünür. Ama iki sorun var. Birincisi, üst üste birkaç kayıp yaşadığında katladıkça katlanan rakam kısa sürede bütün paranı yutar. İkincisi, masaların bir bahis limiti vardır ve o limit tam olarak bu yöntemi kırmak için konmuştur. Yani sistemi sen bulmadın, onu çoktan düşünüp önünü kestiler.

YouTube'da, Telegram gruplarında ruletin sırrını çözdüm diyen birini gördüğünde şunu hatırla: gerçekten çözmüş olsaydı, o bilgiyi sana satmaz, sessizce zengin olurdu. Sana sattığı şey strateji değil, umut. Ve o umut, kaybetmenin en hızlı yoludur.

Ruletin matematiği duygusuzdur. Ne senin sezgini tanır, ne sıcak ya da soğuk masa diye bir şeyi vardır. Top nereye düşeceğini bir önceki turdan asla öğrenmez. Sen bir desen ararken o sadece dönüyordur. Bu yüzden ruletten kazanma fikri, en zekisini bile yoran ama hiçbir zaman doğru çıkmayan bir yanılgıdır. Çarkı durduracak tek el, oynamamaya karar veren eldir.